Patryk Gamoń – pięć wierszy

czas rozrzucania kamieni

czy jak moje ciało zgnije to zmieni płeć?
czy jak moje ciało zmieni płeć to zgnije?

modlitwa jest czysta, pochodzi z gruntu

 

jest inne zło

widziałem jak roślina gnije
jak beton jest w ogniu nie znaczy beton się pali

nosiłem krzyżyk
i medalik z maryjką       oba
rozgryzłem jak łamigłówkę

ślady zębów dalej słyszę w nocy

widziałem w westernach krzaki
bez liści i krzyki z ciemnego pokoju,
przez tą szparę w mazi – pękały. myślałem:
niech ktoś lepiej umrze.

 

cartoon network spala puentę

kwiatek wpada do
czarnej dziury. kontener
wpada do czarnej dziury.
blok mieszkalny
wpada do czarnej dziury.
podmiot wpada
do czarnej dziury.
góra wpada do czarnej dziury.
mapa wpada do
czarnej dziury.

peter griffin znajduje czarną dziurę w krzaku agrestu, niesie ją na łąkę.
jest ciężka jak nierozgryziony orzech.
spala.
i język jeszcze się kłębi.

droning sound (hauntology)

czerstwa myśl: znalazłem rodzinny dom gdzie meble jebią szlugiem
i się w nim zakochałem; na ścianach jezus chrystus, maryja
i jp w bieli. podają gorejący ogień.

stara pozytywka skrzeczy jak wrona,
stęchły zapach, bezduszny tłok
obstrukcja we wnękach

czerstwa myśl: ten wiersz się rozwija jak pączek
krwistego kwiatu pod kloszem

nie wiem jak aliterować więc wykraczę
każde ze słów niegrzecznie

czerstwa myśl: sprowadzam się do paru słów i duchów

anihilacja obstrukcja

____________
_______________
________________________________

Naprawdę,

stworzyliśmy całą wiarę w milisekundę. buch był
jednym wielkim materacem który wybucha
z puszki pod wysokim ciśnieniem.

halogeny i pestycydy. ślizg na białej chmurze
halucynogeny i spływy. zwietrzałe przewinienie.

wytrąć metaliczną zawiesinę, zaprowadź się
do swojego końca i patrz w wyrwę,
którą zostawiło to ciało