Maja Kulczycka – pięć wierszy

kiełkowanie

nie umiała kiełkować porywał ją do tańca
byle jaki podmuch nieszczelnej framugi

miała więzi – splątane sznurówki
jak sieci neuronów szurały po krawędziach
kostki brukowej wydeptywały szlaki
tureckim dywanom w mieszkaniach na wynajem

nie zna kroków w rytmie brzękającego szkła
wolałaby przełykać je cicho i bezboleśnie
jak różaniec babci w kościele
wolałaby odpowiadać jak windows formułą
w stronę beznamiętnego echa
anonimowych gałek ocznych

i nie pytać wcale czy może pomóc
lepiej i więcej

zadowolenie z usługi:
wybierz liczbę gwiazdek

 

nie zasługiwała na zmartwychwstanie

nikt jej nie przypiął tej łatki to siedziało
głęboko jak sól pod zimową podeszwą
tuman kurzu wewnątrz piwnicy bez okien

to ją chroniło jak osierdzie i opłucna
mogła obrastać w nowe rejestry interpretacji

rozłupane nierównym ciosem przed zapomniało o po
kim była a czego chciała — nieprzecinające się
linie równoległe w zeszycie do geometrii

definicja cnót niewieścich rozmywa się
wraz z freskiem nagich kobiet u szczytu
chrześcijańskich kaplic

nic nikomu nie była winna

 

21. obraz

kryje w sobie odnawialne źródła energii spalinowej
zna się na magicznych sztuczkach więc to nie jest
wyzwanie tłumaczyć sąsiadom że ten nieekologiczny
zapach to resztki po przeterminowanym mleku
pozostałości uśmiechniętych krów na łańcuchu
w klatkach mniejszych niż pokoje na wynajem

nie boi się matki ani artykułów o zawodowym wypaleniu
jest jak ta krowa nie zaznała wolności ani słowa ani w portfelu

póki starczy na płatki z mlekiem na bilet w tramwaju na czynsz
łańcuch na szyi jest długi nie pozostawia odparzeń
póki na klatce schodowej nie wywieszą że praca
mechaniczna już się nie sprzedaje powoduje nowotwory

łańcuch na szyi do snu otula ciaśniej i bezpieczniej

 

nie jest hydrą nie patrz na jej rany

kiedy odwrócono talię kart nie wiedziała
jak przekazać że wcale nie jest hydrą jej rany
to żadne pole do popisu dla rodzących
bez bólu prostych i drobnych jak wykałaczki impulsów

w poprzednim wcieleniu rozbłysła bladą iskrą
na nieboskłonie otaczał ją ramieniem
gwiazdozbiór oriona dlaczego więc teraz impas

tasuje żongluje przerzuca ostre krawędzie
asów w rękawie i dziewiątek na urodzaj
choć powinna pielęgnować w sobie to światło
nocą ale gdzieś zgubiono

gdzieś zgubiono poprzedni biogram i na pytanie
skąd przybyła musi objaśniać że horoskop w centrum
oriona czeka na fortunne ułożenie gwiazd

tasuje raz jeszcze

 

życie 10/10

byłaś czterolistną koniczyną
wśród chwastów na polu
złotą owcą
urodziłaś się jako szczęśliwy noworodek
pod najjaśniejszą gwiazdą

miary twojego uprzywilejowania
nie da się wykazać w skali apgar
ani w liczbie dodatkowych zajęć dla uczniów
z czerwonym paskiem

jeśli zapomnisz o swoim szczęściu
popatrz na dzieci z podwórka
w jednych jeansach na sezon
ich rodziców z kredytem na trzydzieści lat
etatem rozłożonym na nocne zmiany

i

pamiętaj że dali ci wszystko
od grawerowanej biblii po elektryczną hulajnogę

twoich cząsteczek DNA nie da się wycenić pod zastaw