Katarzyna Kozak – dwa wiersze

nieprzygotowani ludzie krzyczą

jestem wiecznie nieprzygotowanym człowiekiem z brakiem rutyny i pewności

myślałem, że panujesz nad sytuacją
mówisz
żenada
myślę

przecież widzisz że ciągle spadają mi skarpetki i jestem tylko półcieniem siebie

krzyczę bo nieprzygotowani ludzie krzyczą
chcieliby po prostu odejść
uniknąć konfrontacji

znam taką jedną co ciągle unika
robi mi dzikość serca i przez nią fabularne mam sny

moja matka
odmawia wzięcia odpowiedzialności za

odchodzę od niej coraz bardziej
a potem śnią mi się jej czarne zęby

moja matka to sadza
mam ją na podniebieniu i nie mogę jej zmyć
wciąż próbuję

obmyć się z niej
obmyć się z domu który boli
podciągnąć skarpetki
przestać krzyczeć
być chociaż trochę przygotowaną
przyjść do ciebie z dowodem na to że nie przesadzam

 

zagrożenie atakiem z powietrza zachowaj szczególną ostrożność

ściągam dla ciebie koszulkę na wypadek końca świata
kiedyś moim największym lękiem był ten że wszyscy umrzemy
a ja nie dowiem się czym są miłość i bliskość

od tych obaw minęło 10 lat i świat chyba serio się kończy
chociaż tak szczerze to nie ufam alertom RCB
piszą je chyba faceci z okropnymi plamami w kroku i dziurami w głowie

miałam mówić o zaufaniu a tu polityka więc wróćmy do miękkich piersi bo dają mi komfort

myślę o balonie z helem który trzymałeś odbierając mnie z pociągu
patrzyłam na balon z gęsią skórką
czułam że zjebałeś

ale to nie miała być rozprawka o tym jak to nie można ufać mężczyznom

chociaż miałeś w rękach jej miękkie piersi to jednak ci ufam i wkładam dłonie w twoje włosy

wolałabym napisać rozprawkę o tym żeby ufać sobie kiedy podejrzewasz że balon z helem to jednak ściema i że alerty RCB mogą być narzędziem do siania paniki bo
zagrożenie atakiem z powietrza zachowaj szczególną ostrożność
sprawiło że miałam atak paniki i zjebany wieczór

więc tak ci tylko chciałam napisać o tym balonie z helem
doskonale go pamiętam

ale na znak że dzisiaj świat się nie skończy
spuszczam powietrze
blokuję alert